برچسب: جلال آل احمد

در اواخر عمر توجه جلال به عامل مبارزه‌ای مذهب و درد دین داشتن جلب شده بود… و چند بار هم به قم رفت و به خدمت امام خمینی رسید که صاحب درد بودند.

جلال آل‌احمد در «خسی در میقات» با انتقاد از شیوه قربانی کردن حیوانات می‌نویسد آخر چه می‌شد اگر ده تا کامیون یخچال‌دار تهیه می‌کردند و تمام این کشتار را هم‌درساعت به جده می‌بردند؟ (از منا تا جده صد کیلومتر راه هم نیست) و همه را در یک کشتی دو، سه هزار تنی می‌انباشتند، به پختن… ادامه خواندن پیشنهاد جلال آل‌احمد برای گوشت‌های قربانی حج چه بود؟

در ادامه چند عکس کمتر دیده شده از دوران کودکی، جوانی، ازدواج و درگذشت سیمین دانشور را تماشا می‌کنید.

«به دانشور نامه فرستاده‌اند که بابت این کتاب او که در شوروی ترجمه کرده‌اند، مبلغ ۱۲ هزار روبل از شوروی طلبکار است و می‌تواند برای دریافت وجه مزبور به شوروی مسافرت نماید…»

حسن بنی‌عامری، داستان‌نویس، در یادداشتی تند و احساسی از وضعیت خانه‌ی سیمین دانشور و جلال آل‌احمد انتقاد کرده و آن را نماد بی‌توجهی به میراث ادبی کشور دانسته است؛ او در این متن ضمن طرح مشکلاتی چون نبود حق مالکیت پایدار برای نویسندگان، دستمزد ناچیز آن‌ها و اقتباس‌های غیرحرفه‌ای، به طور ویژه از روند برخورد… ادامه خواندن انتقاد بی توجهی به میراث سیمین دانشور/ هشدار درباره‌ ساخت سووشون بدون نظارت جامعه ادبی

برخی می‌گویند شایعه قتل جهان‌پهلوان غلامرضا تختی توسط ساواک را جلال آل‌احمد ساخته و در میان مردم پخش کرده است؛ اما خواهرزاده جلال آن را «افسانه‌سازیِ عوام» می‌خواند و نسبت دادنش به جلال را «شایعه» عنوان می‌کند.

جلال آل احمد به تعبیری مشهورترین و موثرترین روشنفکر ادبی آن دوران (و به‌تعبیری تا حال) است. جریان روشنفکری و ادبی البته غول‌هایی دارد ولی هیچکدام جایگاه او را ندارند…

پرسشی مهم و کلیدی که در این میان مفقود مانده پاسخ داد، این‌که به‌راستی چرا اتخاذ رویکردی انتقادی نسبت به بومی‌گرایی رایج در این دوره، و مانیفست‌های اصلی آن در قالب دو گفتمان «غربزدگی» جلال‌آل احمد و «بازگشت به خویشتن» دکتر علی شریعتی، هنوز جدی و محوری است؟

متفکران گفتمان پیش از انقلاب عبارتند از علی شریعتی، سیدمحمود طالقانی و جلال آل‌حمد. این مقاله به‌ویژه بر این روشنفکران تمرکز می‌کند…از سوی دیگر عبدالکریم سروش، محسن کدیور و محمد مجتهد شبستری به‌عنوان معمار اصلی روند اصلاح‌طلبی پس از انقلاب به‌شمار می‌روند

باز زنده‌سازی بناهای تاریخی نه تنها وظیفه‌ای فرهنگی و اجتماعی، بلکه مسئولیتی ملی است که بر عهده همه ماست. این بناها گنجینه‌های ارزشمندی از تاریخ، هنر و فرهنگ و تمدن ما هستند که هویت و میراث ما و نسل‌های آینده را شکل می‌دهند. حفظ و احیای این آثار نیازمند توجه و تلاش جمعی است تا… ادامه خواندن مروری بر ناتوانی‌های اجرایی؛ دو صد گفته چون نیم کردار نیست