طبق اسناد منتشرشده، ایالات متحده و اسرائیل در این جنگ با تکیه بر اطلاعات سازمان منافقین و دیگر گروههای معاند قصد داشتند مدل حملهای را آزمون کنند که بعدها در سناریوهای حمله به ایران به کار گرفته شود.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا، در ۱۴ مه ۱۹۴۸ میلادی، برابر با ۲۴ اردیبهشت ۱۳۲۷ خورشیدی، جهان شاهد اعلام موجودیت رسمی دولتی یهودی در بخشی از سرزمین فلسطین بود؛ دولتی با نام «اسرائیل» که مرکز آن تلآویو معرفی شد. این رخداد، نقطه عطفی بیسابقه در تاریخ سیاسی خاورمیانه به شمار میآمد؛ پدیدهای که با مخالفت شدید بسیاری از کشورهای جهان بهویژه کشورهای اسلامی و عربی مواجه شد. بهویژه آنکه بخش مهمی از فلسطین اشغالی، شامل شهر قدس که مسجدالاقصی در آن قرار دارد و معراج پیامبر اسلام از آنجا آغاز شد، تحت سیطره این دولت نوظهور قرار گرفت.
فلسطین، سرزمینی که قدمت آن به حدود سه هزار سال پیش از میلاد مسیح بازمیگردد، از لحاظ تاریخی، جغرافیایی و دینی، جایگاه ویژهای برای ادیان ابراهیمی دارد. این سرزمین در اعصار مختلف تحت سلطه امپراتوریهای ایران و روم بوده و پس از آن در قرون اولیه هجری به دست مسلمانان فتح شد. موقعیت حساس جغرافیایی و مذهبی فلسطین، اهمیت تشکیل دولتی صهیونیستی در آن را دوچندان میکرد؛ موضوعی که حساسیتهای تاریخی، اعتقادی و امنیتی را در سراسر منطقه دامن زد.