معاون پزشکیان در پاسخ به اینکه برخی میگویند این رویکرد بازگشت ایرانیان خارج از کشور به ایران یک پروژه امنیتی است» گفت: کدام پروژه امنیتی؟ این اصلاح، یکی از ایرادهای اساسی حکمرانی در ایران است. برخی گروههای اجتماعی و سیاسی، باوجود شایستگی، بهدلیل ویژگیهایی که هیچ ارتباطی با کارآمدیشان ندارد، حذف شدهاند.
خبرآنلاین: عبدالکریم حسین زاده معاون رئیس جمهوری در مصاحبه با خبرآنلاین به موضوعاتی مانند وفاق و مسئولیتش در دولت پرداخت.
او در پاسخ به اینکه برخی تندروها به او حمله میکنند که معاون امور توسعه روستایی چرا درباره موضوعات سیاسی یا ایرانیان خارج از کشور اظهارنظر میکند، گفت: من عضو دولت هستم و حوزهای تخصصی دارم که باید در آن کار و پاسخگوی اعتماد رئیسجمهور باشم. درعینحال، مسئولیتی مشترک در قبال دولت دارم که باید آن را نیز به سرانجام برسانم.
او افزود: نخست اینکه نسبت به هیچ موضوعی بیتفاوت نیستم. دوم اینکه در دولتداری مدرن، دولت در قبال همه موضوعات مسئولیت مشترک دارد. اینکه انتظار داشته باشیم من فقط در حوزه تخصصی خود فعالیت کنم و حق اظهارنظر درباره هیچ موضوع دیگری نداشته باشم، به معنای سیاستزدایی و بیخاصیتکردن دولت است.
حسینزاده ادامه داد: بهعنوان عضو دولت وظیفه دارم هر کاری از دستم برمیآید، برای سرزمینم انجام دهم. این مسئولیت در دوران جنگ حساستر میشود. در چنین شرایطی مهم نیست چه مسئولیتی دارید؛ مهم این است که هر کاری میتوانید انجام دهید و هر باری را که میتوانید، بردارید.نباید نظارهگر بود و گوشهای نشست. باید مداخله کرد و کوشید تمامیت ارضی کشور حفظ شود و مردم آسیب نبینند. محدودکردن افراد به حوزه تخصصیشان، سیاستزدایی و بیخاصیتکردن دولت و اعضای آن است. من سه دوره از مردم رأی گرفتهام و وارد مجلس شدهام؛ بنابراین نسبت به مسائل کشورم بیتفاوت نیستم. تلاش میکنم در موضعگیریها و اقداماتم منصف باشم.
معاون پزشکیان در پاسخ به اینکه برخی میگویند این رویکرد بازگشت ایرانیان خارج از کشور به ایران یک پروژه امنیتی است» گفت: کدام پروژه امنیتی؟ این اصلاح، یکی از ایرادهای اساسی حکمرانی در ایران است. برخی گروههای اجتماعی و سیاسی، باوجود شایستگی، بهدلیل ویژگیهایی که هیچ ارتباطی با کارآمدیشان ندارد، حذف شدهاند. هر ایراد حکمرانی، از جمله این مسئله، میتواند پیامد امنیتی داشته باشد؛ اما اصلاح آن لزوماً پروژهای امنیتی نیست. اگر چنین باشد، باید به هر اصلاحی در فرایند حکمرانی با تردید و سوءظن نگاه کرد. وقتی فضا غبارآلود میشود، هرکس حرف خود را میزند؛ اما کار و رفتار من از قلبم میآید. با تمام وجود کاری را انجام میدهم که درست میدانم و معتقدم درباره این موضوعات درست رفتار کردهام.در هر شرایطی، بهویژه هنگام جنگ، کشور به انسجام و ملتی مقتدر نیاز دارد. انسجام و اقتدار نیز با حذف افراد و گروهها شکل نمیگیرد. ایران امروز برای دفاع در برابر دشمن به همه فرزندانش نیاز دارد. ما سالها فقط زمانی که نیاز داشتیم، به افراد و گروهها گفتیم وارد میدان شوند و کمک کنند. این روش باید تغییر کند و مشارکت واقعی برای تقویت همکاری ملی شکل بگیرد. دولت و کشور به افزایش سرمایه اجتماعی نیاز دارند و این سیاست نیز در همین مسیر است.
او با انتقاد از برخی نگاههای موجود گفت: باید بپذیرید که دولت تلاش میکند این بازی را برهم بزند و تا حدی نیز برهم زده است. اگر کسی به فرصتی نمیرسد چون شایستگی آن را ندارد، ایرادی نیست؛ اما اگر فردی به حق خود نرسد چون زن، بلوچ، کرد، ترک، لر، ترکمن، عرب یا اهلسنت است، این جفا در حق ایران است. برای ساختن ملت ایران باید این دستهبندیها را کنار گذاشت و افراد را بهعنوان انسان و شهروند ایرانی دید.
حسین زاده ادامه داد: همه ظرفیتهای این سرزمین باید برای ساختن کشور به کار گرفته شود. در شرایطی که دشمن آشکارا روی افزایش تقابل و منازعه داخلی سرمایهگذاری کرده، آیا راهبرد درست این است که ما نیز به این تقابلها دامن بزنیم؟ رسانههای تحت حمایت بیگانه، چندپارگی ایرانیان را تبلیغ و تقویت میکنند؛ زیرا این اختلافات برای دشمن ابزار و موقعیت موفقیت میسازد. وظیفه ما این است که این میدان را خودمان در اختیار بگیریم. برای همراهشدن با تحولات اجتماعی، راهی نداریم جز اینکه همه مردم و گروهها را به یک چشم ببینیم، حقوق برابر آنان را به رسمیت بشناسیم و شایستگی را معیار ارزیابی قرار دهیم، نه وابستگی به یک جریان سیاسی خاص را.
او افزود: من اعتقاد دارم که جامعه ایرانی باید به وطن بازگردد و سختی ها را به جان بخرد و ما هم وظفیه داریم به عنوان دولت تمام انرژی مان را بگذاریم که فضای آرام و فعالیت برای کسانی که برمی گردند به وجود آوریم. هرکس که به این سرزمین بازگردد و هر کاری از دستم بر بیاید می کنم. چون باورمند به ایران، ایده همبستگی ملی و ملت ایران هستم و فکر می کنم اگر ماها حاضر نباشیم از خودمان مایه بگذاریم، خرج کنیم و هزینه بدهیم، هیچوقت هیچ اتفاقی نمی افتد، همیشه شرایط همین می شود که هست. اگر به دنبال این هستیم که وضعیت بهبود پیدا کند، ما حتما بایستی هرکاری از دستمان بربیاد بکنیم. ربطی هم به آن حوزه تخصصی ندارد. چون من مسئولیت مشترک برای دولت دارم که باید انجام دهم و یک مسئولیت تخصصی دارم که نباید ترک فعل کنم.