هزاران تن از شهروندان ونزوئلا روز پنجشنبه در نخستین تظاهرات سراسری مخالفان طی دو سال اخیر به خیابان‌های پایتخت و شهرهای بزرگ آمدند تا ضمن اعتراض به وخامت اوضاع معیشتی و بحران ارزی، برگزاری سریع انتخابات آزاد و آزادی بیش از ۳۲۰ زندانی سیاسی را مطالبه کنند؛ اعتراضی پرشور که در دوران پس از بازداشت نیکلاس مادورو و در شرایطی شکل می‌گیرد که کاخ سفید همکاری‌های نزدیکی را با دولت موقت دلسی رودریگز به منظور جذب سرمایه‌گذاران آمریکایی برقرار کرده و علی‌رغم تعیین مهلت جولای ۲۰۲۷ از سوی ماریا کورینا ماچادو، رهبر سرشناس اپوزیسیون، واشنگتن بازگشت وی به میهن و برگزاری انتخابات سراسری را پیش‌رس می‌داند و به تعویق انداخته است.
به گزارش خبرآنلاین، خبرگزاری رویترز در گزارشی پیرامون تحولات کاراکاس نوشت که هزاران نفر از مردم ونزوئلا در نخستین اعتراض هماهنگ و سراسری اپوزیسیون پس از نزدیک به دو سال، به خیابان‌ها آمدند تا خواهان تغییرات بنیادین سیاسی و برگزاری انتخابات آزاد ریاست‌جمهوری و پارلمانی شوند.
ایالات متحده از زمان بازداشت نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور پیشین ونزوئلا توسط نیروهای آمریکایی در ماه ژانویه، همکاری‌های فشرده و تنگاتنگی را با دولت موقت تحت هدایت دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا آغاز کرده است.
با این وجود، اگرچه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا و رودریگز—که پیش‌تر معاون اول مادورو بود—وعده داده‌اند که در کشور انتخابات برگزار خواهد شد، اما تاکنون هیچ تاریخ مشخصی برای تعیین تکلیف پارلمان یا رقابت بر سر کرسی ریاست‌جمهوری تعیین نکرده‌اند.
در برابر این وضعیت، ماریا کورینا ماچادو، رهبر اپوزیسیون ونزوئلا و برنده جایزه صلح نوبل که پس از مناقشات انتخاباتی سال ۲۰۲۴ و به دنبال ماه‌ها زندگی مخفیانه اکنون نزدیک به یک سال است خارج از کشور به سر می‌برد، تاکید کرده است که انتخابات سراسری باید حداکثر تا ژوئیه ۲۰۲۷ برگزار گردد.
جنبش سیاسی «ونته ونزوئلا» به رهبری ماچادو سازمان‌دهی این تظاهرات بزرگ را بر عهده داشت؛ تجمعاتی که افزون بر کاراکاس، پایتخت، شهرهای والنسیا، ماراکای، سن کریستوبال و ماراکایبو را نیز دربر گرفت.
فوران خشم از سقوط ارزش پول ملی تا رویارویی خیابانی در کاراکاس
خیابان‌های شهرهای مختلف ونزوئلا شاهد حضور جوانان و دانشجویانی بود که با در دست داشتن پرچم ملی و سردادن شعار، خواستار پایان دادن به سال‌ها بحران معیشتی شدند.
معترضان با اشاره به تورم سرسام‌آور، افت شدید ارزش پول ملی در برابر دلار و بحران خدمات رفاهی تاکید کردند که دیگر هراسی از تهدیدهای امنیتی ندارند و خواهان تغییر اساسی در ساختار رهبری کشور و قدرت‌گیری ماچادو هستند.
حزب حاکم سوسیالیست که از سال ۱۹۹۹ در دوران هوگو چاوز فقید و سپس مادورو زمام امور را در دست داشته، در گذشته همواره با استقرار نیروهای ضدشورش اعتراضات مدنی را سرکوب می‌کرد.
روز پنجشنبه نیز سران سوسیالیست برای خنثی کردن این تحرک مردمی، هواداران خود را فراخواندند تا از میدان ونزوئلا در کاراکاس—همان مکانی که مخالفان قصد تجمع در آن را داشتند—به سمت کاخ ریاست‌جمهوری راهپیمایی کنند.
تلویزیون دولتی تصاویری از دیوسدادو کابلو، وزیر کشور ونزوئلا—که پیوندهای عمیقی با نهادهای امنیتی و اطلاعاتی دارد—در جریان این راهپیمایی پخش کرد، در حالی که معترضان حامی ماچادو برای پرهیز از درگیری فیزیکی، تجمع خود را به نقطه‌ای مجاور منتقل ساختند.
معاملات ترامپ با معاون مادورو و مانع‌تراشی واشنگتن برای بازگشت ماچادو
هم‌زمان مذاکرات سیاسی با میانجی‌گری واشنگتن میان بخشی از نیروهای میانه‌رو اپوزیسیون و دولت موقت رودریگز برای بازسازی ترکیب دیوان عالی قضایی و شورای ملی انتخابات ادامه دارد، هرچند این گفتگوها جنبش اصلی ماچادو را دربر نمی‌گیرد.
اگرچه ناظران و برگه‌های رسمی حوزه‌ها نشان می‌داد که نامزد مورد حمایت ماچادو در انتخابات ۲۰۲۴ قاطعانه پیروز شده بود، اما نهادهای حاکمیتی و قضایی وفادار به مادورو مانع از انتقال قدرت شدند و ماچادو پس از بازداشت کوتاه‌مدت در اوایل ۲۰۲۵ ناچار به خروج از کشور شد.
ماچادو سال‌ها با همسویی با جناح تندرو و شاهین‌های حزب جمهوری‌خواه در تیم ترامپ، مادورو را تهدیدی امنیتی معرفی می‌کرد که اکنون پرونده قضایی قاچاق مواد مخدر را در آمریکا پیش‌رو دارد.
با این حال، ترامپ در ماه‌های اخیر بارها شیوه مدیریتی رودریگز و استقبال او از سرمایه‌گذاران وال‌استریت و شرکت‌های آمریکایی را ستوده و ماه گذشته صراحتاً اعلام کرد که برای برگزاری انتخابات در ونزوئلا «بسیار زود» است.
منابع مطلع فاش ساخته‌اند که تمایل سرسختانه ماچادو برای بازگشت فوری به ونزوئلا، به ویژه پس از زلزله‌های دوقلو و ویرانگر ماه ژوئن، خشم و اصطکاک شدیدی در واشنگتن ایجاد کرده و مقامات آمریکایی بارها از او خواسته‌اند سفر خود را به تعویق بیندازد.
معترضان در خیابان‌ها همچنین آزادی فوری زندانیان سیاسی را فریاد زدند؛ نهاد حقوقی «فورو پنال» تاکید کرده است که با وجود تصویب قانون عفو عمومی در اوایل سال جاری، هنوز بیش از ۳۲۰ فعال سیاسی با اتهاماتی نظیر خیانت در زندان‌های دولت موقت نگهداری می‌شوند.
۴۲/۴۲