وقتی که علیخان ظهیرالدوله… در باغ خود در جعفرآباد شمیران درگذشت، در جوار همین باغ در قبرستان عمومی و قدیمی که بین تجریش و امامزاده قاسم واقع بود، دفن شد. مریدانش جسد وی را در زیر همان درختی که در زمان حیاتش زیر سایه آن مینشست و به آن «داغداغان» میگفتند، دفن کردند.
به گزارش کاویان گلد، سیاوش پارسامنش در ایبنا نوشت: کتاب «ظهیرالدوله؛ ستارگان دربند» به کوشش همایون عبدالرحیمی از سوی انتشارات بدرقه جاویدان به بازار کتاب آمده است. مولف در این کتاب بعد از یک پیشگفتار، مقدمه مختصری درباره جغرافیای تاریخی شمیران بیان میکند و در ادامه به شرح قبرستانهای تهران، قبرستان ظهیرالدوله، مدفونین در ظهیرالدوله، زندگینامه ظهیرالدوله انجمن اخوت، فوت ظهیرالدوله، بزم خاموش و شرح خفتگان در این مزار به ترتیب حروف الفبا میپردازد.
جاذبه گردشگری در پیشگفتار این کتاب واکاوی شده است؛ بسیاری از عناصر و پدیدههایی که در یک فرهنگ وجود دارند، قابلیت تبدیل شدن به جاذبه گردشگری را دارا هستند. جهانبینی، نگرش، سلایق و علاقهمندیهای در حال تغییر انسانها، گردشگری را به کشف فضاهای جدید هدایت میکند. در گردشگری معاصر، مرگ به عنوان یک دارایی فرهنگی در نظر گرفته میشود از این رو آرامستانهای تاریخی، به عنوان بخشی از هویت تاریخی و ملی هر جامعه، یکی از عناصری است که میتواند در فهرست جاذبههای گردشگری در یک مقصد مورد توجه قرار گیرد.