مجموعا ارتش عراق با استفاده از حدود ۱۰۰ عراده توپ و تعدادی هواپیما، حدود ۳ هزار گلوله و هزار بمب شیمیایی را تا عمق ۸۰ کیلومتری عملیات خیبر به ۹۰ هدف پرتاب کرد. بر اثر این اقدام حدود هزار نفر از رزمندگان ایرانی شهید شدند و ۵ هزار نفر نیز بهشدت صدمه دیدند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، از آغاز عملیات خیبر در اسفند ماه ۱۳۶۲، ارتش عراق بهکارگیری گسترده گازهای تاولزای خردل را علیه رزمندگان ایرانی آغاز کرد. رژیم بعثی عراق در طول جنگ تحمیلی، به صورت گستردهای از جنگافزارهای شیمیایی استفاده کرد. جنگ شیمیایی از مرداد ماه ۱۳۶۲ و در جریان عملیات «والفجر۲» شروع شد. استفاده از تسلیحات شیمیایی در سه سال اول جنگ بسیار ناچیز و محدود و به صورت آزمایشی بود، ولی از آغاز عملیات خیبر ارتش عراق استفاده از این جنگافزارها را به عنوان بخشی از تاکتیک خود در مقابله با نیروهای پیاده ایران و این جنگافزارها را به عنوان بخش موثری از توان رزمی خود به شمار آورد.
در اوایل جنگ تحمیلی، رژیم عراق برای نخستین بار در منطقه شلمچه به طور محدود از سلاح شیمیایی استفاده کرد. برای دومین بار این اقدام در منطقه میمک تکرار شد. از آذر ماه ۱۳۶۱ ارتش بعثی به طور پراکنده از سلاحهای شیمیایی و بهویژه از عوامل تاولزا به منظور در هم شکستن سازمان رزمی قوای ایران در تکهای شبانه استفاده کرد. پس از عملیات محرم و در روز اول آذر ۱۳۶۱ نیز ارتش بعثی با گازهای اشکآور و شیمیایی به جبهه عملیات محرم حمله کرد. این در حالی بود که ایران تا آن زمان برای دفاع در مقابل این سلاح خطرناک فکری نکرده بود. [i] ارتش عراق از دی ماه ۱۳۵۹ تا اوایل مرداد ۱۳۶۲ جمعا ۲۵ بار از گازهای شیمیایی علیه رزمندگان اسلام استفاده کرد که بر اثر آن ۲۰ نفر شهید و حدود ۴۰ نفر مصدوم شدند. [ii] گفتنی است در مرداد ماه سال ۱۳۶۲ ارتش عراق جنگافزارهای شیمیایی خود را در پیرانشهر و حوالی پنجوین به کار گرفت.