مروری بر اسناد تاریخی نشان میدهد که تجریش در سالهای پیش از انقلاب نیز محل جوشش خشم مردمی علیه رژیم پهلوی و روابط او با اسرائیل بوده است.
به گزارش کاویان گلد به نقل از پایگاه اطلاعرسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ در سومین روز از جنگ دوازدهروزهای که رژیم صهیونیستی در خرداد ۱۴۰۴ علیه ایران به راه انداخت، میدان تجریش شاهد یکی از بیسابقهترین حملات هوایی علیه خود بود. موشکهای هدایتشونده رژیم صهیونیستی خودروهای غیرنظامی، عابران و اماکن عمومی این نقطه پررفتوآمد تهران را هدف گرفتند. اما این اولینبار نبود که تجریش در تقابل با رژیم اشغالگر قدس قرار میگرفت. درواقع، این محله از دیرباز به عنوان یکی از کانونهای فعال مبارزه با نفوذ اسرائیل و استبداد وابسته به آن شناخته شده است.
سندی از سال ۱۳۵۷؛ تجریش در خط مقدم آگاهی
مروری بر اسناد تاریخی نشان میدهد که تجریش در سالهای پیش از انقلاب نیز محل جوشش خشم مردمی علیه رژیم پهلوی و روابط او با اسرائیل بوده است. یکی از این اسناد که به تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۵۷ بازمیگردد، گزارشی دقیق از فعالیتهای سیاسی و مذهبی در مسجد همت تجریش ارائه میدهد. در این گزارش آمده است که پس از نماز جماعت مغرب و عشاء، حدود ۲۵۰ نفر در مسجد جمع شدند تا پای سخنان واعظی مبارز به نام چاوشی بنشینند. او در سخنان خود، برای امام خمینی و سایر زندانیان سیاسی دعا کرد و از شهدای قم، تبریز و یزد با احترام یاد کرد.
چاوشی از منبر مسجد، صراحتا اعلام کرد که تا زمانی که آزادی بیان و قلم در کشور حاکم نشود و حکومتگران ایران رابطه خود را با اسرائیل قطع نکنند، هیچ عیدی برای ملت معنا نخواهد داشت. او در ادامه خواستار آزادی بیش از صد هزار زندانی سیاسی شد که در رأس آنها آیتالله طالقانی و آیتالله منتظری قرار داشتند.