پذیرش نگاه مغایر، رفتن به سراغ نخبگان، یافتن پاسخ کارشناسی برای پرسشها، ابهامها و چالشها و اقداممحور بودن بهجای فرآیندمحور بودن، چهار «بایسته ملی» است که مجید رضائیان استاد دانشگاه و پژوهشگر ژورنالیسم توجه به آنها را بهخصوص در دوران پساجنگ برای هر رسانهای، ازجمله صداوسیما لازم میداند.
نرگس کیانی: درخصوص عملکرد صداوسیما که خود را «رسانه ملی» میداند، در طول جنگ ۱۲ روزه اسرائیل علیه ایران، انتقادات فراوان است. انتقاداتی که مربوط به امروز و دیروز هم نیست. بلکه سالهاست که تحت عنوان «از دست رفتن مرجعیت رسانهای در داخل و واگذاری آن به خارج» از سوی استادان علوم ارتباطات و روزنامهنگاری در موردش هشدار داده میشود. پس شاید بهتر باشد به جستوجوی پاسخ پرسشی تازه پرداخت. این که «رسانههای ما و در راس آن صداوسیما در شرایط پساجنگ باید به چه چیزهایی توجه کنند؟» آنچه باید در دوران پساجنگ مورد توجه اهالی رسانه و صداوسیما بهعنوان سردمدار قرار گیرد چهار مورد است. مواردی که مجید رضائیان، استاد دانشگاه و پژوهشگر ژورنالیسم از آنها تحت عنوان «بایستههای ملی» یاد میکند. بایستههای مورد اشاره رضائیان، پذیرش نگاه مغایر، رفتن به سراغ نخبگان، یافتن پاسخ کارشناسی برای پرسشها، ابهامها و چالشها و اقداممحور بودن بهجای فرآیندمحور بودن است. رضائیان معتقد است تنها در صورت رعایت این موارد است که یک رسانه میتواند اثرگذار و جریانساز باشد.