جای شگفتی است که نویسنده این نقد، که خود یکی از افراد کلیدی در ماجرای اشغال سفارت آمریکا در آبان ۱۳۵۸ بوده، اکنون بدون اشارهای به مسئولیت تاریخی خود شرایط پدیدآمده را تنها متوجه دیگران بهویژه آیتالله هاشمی میداند. واقعیت این است که بسیاری از پیامدهای سیاسی، امنیتی و بینالمللی ناشی از آن اقدام، برای سالها بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی سایه انداخت و ازجمله، یکی از دلایل مهم تحریک صدامحسین به آغاز جنگ تحمیلی علیه ایران، انزوای بینالمللی ناشی از همان حرکت افراطی بود.
به گزارش کاویان گلد، محسن هاشمی در روزنامه سازندگی نوشت: اخیرا به بهانه انتشار خاطرات روزنوشت سال ۱۳۸۱ آیتالله هاشمیرفسنجانی، نقد مفصلی درباره روایت نقلشده در خاطرات به نقل از مسئولان قضایی در ارتباط با پرونده نظرسنجی که آقای هاشمی هیچ نقشی در فرآیند قضایی آن نداشتهاند، منتشر شده که نهتنها از دایره انصاف خارج بلکه در بردارنده تعابیری توهینآمیز و تخریبی و خلاف واقع است و برای بیاساس شمردن گزارش مسئولان قضایی وقت، موارد ناروایی را با بیادبی به آیتالله هاشمی نسبت داده، لذا فارغ از نیتخوانی، این نوع برخورد نیازمند روشنگری و پاسخ دیده شد. البته مشی خانواده هاشمی در برابر مخالفان شخص و شخصیت و تفکرات آیتالله هاشمیرفسنجانی، استقبال از نقد بوده و هست. حال با توجه به شرایط کشور و تبدیل مسئله مذاکره با آمریکا به عنوان چالش اصلی کشور، بیمناسبت ندیدم که نکاتی کوتاه را در این باره مطرح نمایم.
۱. همانطور که بارها گفته شده است، دفتر نشر معارف انقلاب به عنوان متولی تنظیم و چاپ و نشر آثار آیتالله هاشمیرفسنجانی، همواره مشوق نقد منصفانه و مسئولانه خاطرات ایشان بوده و از این کنش اجتماعی، که عاملی در جهت بالندگی و آگاهی بخشی جامعه است، استقبال کرده است و تنها انتظار داشته که اندیشمندان و نویسندگان محترم، در انجام این کار، به اصول و قواعد نقد عالمانه و منصفانه، متعهد بوده و نظرات خود را در این چارچوپ ارائه نمایند. خوانندگان محترم میدانند که دفتر نشر معارف انقلاب، تلاش میکند تنظیم و چاپ و انتشار خاطرات آیتالله هاشمیرفسنجانی با حفظ کامل امانت و صداقت، انجام شود. بنابراین صحیح نمیداند کسی یا کسانی به بهانه نقد موضوعی خاص، خاطرات منتشرشده را تحریف یا در تطبیق خاطرات منتشر شده با متن دستنویس، تردید ایجاد نماید.