تصاویر صدام را جمع‌آوری، پاره و ریز ریز کردیم

لحظه‌به‌لحظه نگرانی‌ها بیشتر می‌شد. آن شب ساعت ۱۱ بود که در یکی از آسایشگاه‌ها خبر رحلت امام را شنیدیم. برخی آشکارا و برخی در زیر پتو گریه می‌کردند. سکوت سنگینی بر اردوگاه سایه انداخت

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، علی‌اصغر بلوری‌ همدانی از اسرای اردوگاه «تکریت ۱۲ » که به «اردوگاه مفقودالاثرها» شهرت داشت، در خاطراتی با اشاره به رحلت امام خمینی (ره) روایت می‌کند: اگرچه دوران اسارت ما در مقایسه با برخی دیگر از آزادگان، از نظر مدت زمان کوتاه‌تر بود، اما شرایطی که بر اردوگاه ما حاکم بود بسیار سخت و طاقت‌فرسا بود. عراقی‌ها از هیچ گونه اذیت و آزار و اعمال فشار دریغ نمی‌کردند.

بلوری‌ همدانی افزود: تنها امتیازی که به ما دادند، یک دستگاه تلویزیون بود. قاطع ما آن را تحویل گرفت، اما قاطع دیگر که اغلب از نیروهای بسیجی و سپاهی تشکیل شده بود، به‌ خاطر حفظ استقلال فکری، از تحویل گرفتن آن خودداری کرد.