این گزارش، با زبانی تلخ و صریح، به واقعیتهای پنهان در پس دیوارهای شهرنو اشاره دارد و زندگی سخت و پردرد زنان ساکن آن را روایت میکند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مرکز اسناد انقلاب اسلامی، در میانه دهه ۴۰ خورشیدی، تهران با چهرهای در حال تغییر، درگیر مشکلات اجتماعی بزرگی بود که یکی از مهمترین آنها «شهرنو» بود. «شهرنو» نهتنها فضایی برای تجارت انسان و خودفروشی بود، بلکه بازتابی از مشکلات عمیق اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی جامعه نیز محسوب میشد. وجود این منطقه و شرایط حاکم بر آن، همواره موضوع بحثهای اجتماعی و اعتراضات مردمی بود و مقامات شهری را بر آن داشت تا برای سرنوشت آن تصمیمگیری کنند.
روزنامه «اطلاعات» در شماره ۲۸ خرداد ۱۳۴۳، گزارشی به قلم فردوس قربانی منتشر کرد که به وضعیت شهرنو پرداخته و تصویری از شرایط زندگی در این منطقه ارائه داده است. این گزارش، با زبانی تلخ و صریح، به واقعیتهای پنهان در پس دیوارهای شهرنو اشاره دارد و زندگی سخت و پردرد زنان ساکن آن را روایت میکند. بخشهایی از این گزارش را در ادامه میخوانیم:
عبور از دروازه شهر نامشروع؛ اینجا خانه سیاه فروشندگان ناموس و سوداگران انسان است!
درهایی کوچک و بزرگ و باز و بسته، درختهایی کج و معوج، دکانهایی گرد و غبارآلود، زنهایی که سرگذشتهای عجیب و غمانگیز و خاطرههای وحشتناک و دردبار دارند با صورتهایی که در سطحشان رنگهای روشن و تیره، زیبا یا زننده و در عمقشان رنج و بدبختی موج میزند، با چادر یا بدون چادر و مردهایی که بیاعتنا میگذرند.