بعد از پیروزی بر حریف آمریکایی روزنامه سوئیسی نوشت: «علی شیطان بزرگ را شکست داد» تا بعد از المپیک ملبورن و طلای غلامرضا تختی، برای دومین بار پرچم ایران فراتر از آمریکا و شوروی قرار گرفت.
چند روز پیش سالگرد فوت علیرضا سلیمانی. قهرمان ارزنده کشتی ایران و جهان بود، بدین جهت یادداشتی اجمالی بر آنچه از لحاظ تاریخی برای سلیمانی رخ داد، تقدیمتان میکنم.
علیرضا سلیمانی شش بار پهلوان ایران شد و بعد از آن هرگز در کشتی پهلوانی شرکت نکرد تا میدان به جوانان برسد. در دهه۶۰ در شرایط بعد از انقلاب، رقابت او با پهلوان سوختهسرایی جدی شد اما این دو پهلوان یا حاضر به مسابقه و رقابت با یکدیگر نشدند، یا کشتی را با تساوی تمام میکردند، تا نشان دهند رسم پهلوانی و رفاقت برتر است از نمایش قهرمانی و رقابت.
بعد از انقلاب شرایط ویژهای بر مدیریت ورزش ایران حاکم شد. کاربلدان دلسوز کنار رفتند و مدیران نابلد ریاکار که درکی از روح ورزش نداشتند بر مسند نشستند.
آن نسل کشتی را باید نسل سوخته دانست، گوشهای از تاریخ آن نسل بعد از انقلاب چنین است:
تیم به مسابقات جهانی ۱۹۷۹ سان دیه گو اعزام نشد.
کاروان ورزشی ایران المپیک ۱۹۸۰مسکو را در راستای شعار مرگ بر شوروری تحریم کرد.