برچسب: افلاطون

واژه‌ی سفسطه (Sophism) و سوفیست (Sophist) در اصل از ریشه‌ی سوفیا، به‌معنای دانایی و فرزانگی آمده‌اند و سوفیست‌ها، برخلاف تصویری که افلاطون از آن‌ها ساخت، نخستین آموزگاران تفکر انتقادی، گفت‌وگوی عمومی و تربیت مدنی در دموکراسی آتنی بودند. افلاطون، برای دفاع از نظام حقیقت‌محور خود، آنان را به‌عنوان دشمنان حقیقت و فریبکارانی حرفه‌ای معرفی کرد.

آن چیزی که شما می توانید در نهایت بر روی آن قضاوت بکنید، برداشتی است که از حقیقت دارید. پس واقع بین بودن به معنای دیدن آن واقعیت هایی است که وجود دارند. و نه آن حقیقتی که در ذهن شما شکل گرفته است. از این رو به نظرم می رسد که حقیقت تلخ نیست. بلکه… ادامه خواندن جستجوی حقیقت در میان واقعیت‌ها: سفری در دنیای علم و فلسفه

بعدها برجسته‌ترین شاگرد افلاطون نظریۀ ایده‌های او را، که به‌ندرت در صورت آغازینش دوباره پدیدار می‌شد، به طرزی بسیار رادیکال به نقد کشید. با وجود این، ارسطو دربارۀ خودِ اصل چون و چرایی نکرد. او نیز همچون افلاطون بین دلیل وجودِ یک شیء و خودِ آن وجود تمایز گذاشت. در واقع به همین دلیل است… ادامه خواندن ‍ روشنگری و بنیادهای فکری فرهنگ مدرن / تحول عقل در رنسانس