رسول صدرعاملی کارگردانی است که در طی دهه ها توانسته است روند درخشان خود را حفظ کند.
به گزارش کاویان گلد، رسول صدرعاملی یکی از چهرههای برجسته سینمای ایران است که کارش را از خبرنگاری شروع کرد و بعد وارد دنیای فیلمسازی شد. قبل از انقلاب، در نوفل لوشاتو گزارشهای مهمی از دوران اقامت امام خمینی تهیه کرد و بعد از انقلاب هم با راهاندازی شرکت میلاد فیلم، اولین شرکت خصوصی تولید و توزیع فیلم در ایران را تأسیس کرد. اولین فیلم او به نام «رهایی» در اوایل دهه ۶۰ ساخته شد، ولی فیلم «گلهای داودی» بود که او را به شهرت رساند. این فیلم در جشنواره فیلم فجر جوایز زیادی برد و در جشنوارههای بینالمللی هم موفقیتهایی داشت.
در دهه ۷۰، نقطه عطف کارنامهاش با فیلم «دختری با کفشهای کتانی» رقم خورد. این فیلم در ایران و خارج از ایران تحسین شد و جایگاه او را به عنوان یک کارگردان جریانساز در سینمای ایران محکم کرد. در دهه ۸۰ هم با فیلم «من ترانه ۱۵ سال دارم»، بار دیگر موج جدیدی در سینمای اجتماعی ایران به راه انداخت و این فیلم تبدیل به یکی از آثار شاخص سینمای ایران شد.
صدرعاملی علاوه بر فعالیتهای کارگردانی، در زمینه پخش فیلمها هم تأثیرگذار بوده و از بنیانگذاران مؤسسه فیلمیران است که بسیاری از فیلمهای مهم سینمای ایران از طریق این مؤسسه به نمایش درآمده است.
در سالهای اخیر، او با فیلم «زیبا صدایم کن» به دنیای سینما بازگشت. این فیلم که اقتباس از کتابی به همین نام است، در جشنواره فیلم فجر حضور داشت و توانست توجهها را جلب کند. داستان فیلم حول مردی به نام خسرو میچرخد که تلاش میکند با برگزاری جشن تولدی برای دخترش، روابط از دست رفتهاش را ترمیم کند. «زیبا صدایم کن» با بازی امین حیایی و ژولیت رضاعی نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد و بار دیگر جایگاه صدرعاملی را در سینمای ایران تثبیت کرد.
در کنار فعالیتهای سینمایی، رسول صدرعاملی در داوری جشنوارههای سینمایی، بهویژه جشنواره فیلم فجر، نیز حضور داشته و همچنان به عنوان یکی از چهرههای تأثیرگذار سینمای ایران شناخته میشود. او در مصاحبههایش اغلب خاطراتی از دورانهای مختلف زندگی حرفهایاش، از جمله همکاری با بازیگران قدیمی و تأثیرات انقلاب بر سینمای ایران، به اشتراک میگذارد.
برای مطالعه کامل گزارش اینجا کلیک کنید.
۲۴۵۲۴۵