«لالایی» به کارگردانی احمد درویشعلیپور و تهیهکنندگی پژمان لشکریپور این روزها از پلتفرم فیلیمو پخش میشود.در این سریال علاوه بر داریوش فرضیایی، هنرمندانی چون گوهر خیراندیش، سعید امیرسلیمانی، امیرمحمد متقیان، نعیمه نظامدوست، کمند امیرسلیمانی، سپند امیرسلیمانی، هلیا امامی، امیر کربلاییزاده، حامد وکیلی، امیر سهیلی، مرضیه صدرایی، ابراهیم شفیعی و نیما قربانزاده حضور دارند.
به گزارش کاویان گلد، مجموعهای شاد که با حال و هوای دیگر کارهای داریوش فرضیایی همخوان است و برای کودکان ساخته شده، قصه درباره «گلشن» زن مسن و صاحب خیریهای است که حافظهاش را بر اثر اتفاقی از دست داده و در شرایطی خاص مرد جوانی را با پسر از دست رفتهاش اشتباه میگیرد.
به همین بهانه با امیرمحمد متقیان چهره شناخته شده کودک گپ کوتاهی داشتیم که پیش روی شماست.
در دهههای هفتاد و هشتاد و ما قبل آن، برنامههای خوب و باکیفیتی در حوزه کودک داشتیم، اما از آن دوره به بعد، کودکان ما پای انیمیشنها و برنامههای کودک خارجی مینشینند. این تغییر و خلأ محسوس در حوزه کار کودک از کجا آمد و چه دلیلی داشت؟
خب آن زمان تنها رسانهای که وجود داشت، تلویزیون بود در حالی که الان بمباران رسانهای است. گوشیهای موبایل، تلویزیون، ماهواره و شبکههای اینترنتی که هر کدام مسیر و خط خودش را دارد. این تعدد و تکثر رسانه، حواس و نظر مخاطب را پراکنده میکند. هرچند که ما هم در حوزه کار کودک با سیاستهای نادرست و بیتوجهیهایی مواجه شدیم که دیگر زمینه را برای تمرکز کودکان خودمان بر محتواهای داخلی ایجاد نکرد. در حالی که ما همچنان چهرههای شاخصی در حوزه کودک داریم که میتوانند مثل قبل کار کنند و به تربیت و آموزش کودکان مطابق با فرهنگ خودمان کمک کنند. باید در نظر داشته باشیم که عمو پورنگ شدن در آن دورهای که شبکههای اجتماعی مثل اینستاگرام نبود که یک نفر را معرفی و به شهرتش اضافه کند، اتفاق بسیار ارزشمندی بود.